Her Şey Çok Şık

(Tanrı ile kavgamız var ilk günden beri. Yine de O’na kızamıyoruz. Çünkü birini alıyor toprak, birini koyuyor içimize.)

Şimdi O kıyıdan bakıyor bize
Gözleri sımsıkı kapanmış
Ama görüyor her birimizi
Onu unuttuk mu, yoksa anımsıyor muyuz yine
Yoksa aldatıyor muyuz ilk sevgilimizi

Dökülen gözyaşlarının hiç önemi yok
O şimdi çok mutlu çıktığı yolculukta
Yanına sigara ve şarap almış
Öyle bir ışık ki yükseliyor boşlukta
Bizler boşuna acıyoruz bedenlerimize

Ağlamak faydasız
Boşuna dökülen gözyaşlarımız
Duygularımız sahtekarca terk etti bizi
Kör etmiş gözlerimizi gördüğümüz ışık
Sadece kendimizi kandırıyoruz
Kaybettiğimiz pervasız benliğimiz
Şık, her şey çok şık
Bu oyuna devam etmeliyiz

31 Aralık 1998 / Eskişehir

Share Button
This entry was posted in Şiirler and tagged , .