Cansız Kadınlar

Yürüyorum, yanımda sahte insanlar
Yürüyorum hızlı adımlarla
Sokaklar kıvrımlı, hem de dar
Yürüyorum cansız kadınlarla

En dar sokaklara giriyorum 
O sokak da benim, bu sokak da
Artık çok iyi görebiliyorum
İnsanlar ölü bu sokakta

Aylardan temmuz, kar yağmış
Güneşli, sıcak, yumuşak
Donmuş kalpler, yüzler erimiş
Etrafa dağılmış kol, bacak

Oysa bir zamanlar canlıydılar
Sevdikleri için atıyordu kalpleri
Ne oldu da donup kaldılar
Sahte, cansız, ölü şimdi her biri

4 Ekim 2018 / Zonguldak

Share Button
This entry was posted in Fotoğraf Hikayesi, Fotoğraflar, Şiirler, Street Phography and tagged , , .